به گزارش خبرنگار خودرونامه، فولاد مبارکه در جریان جنگ 40 روزه، مورد تهاجم هوایی دشمن قرار گرفت. شدت آسیب وارده به حدی است که گفته می‌شود فعلا امکان ازسرگیری فعالیت تولیدی در این شرکت وجود ندارد و بازسازی آن دو تا سه سال طول خواهد کشید.

با توجه به توقف فعالیت تولیدی فولاد مبارکه، مسوولان وزارت صمت به دلایل مختلف (از جمله تامین نیاز داخل به ورق و همچنین پرداخت حقوق کارکنان و گارگران این شرکت برای مدتی شاید نامعلوم) تصمیم گرفتند واردات انحصاری ورق فولادی را به این شرکت واگذار کنند.

از همین رو، فولاد مبارکه اخیرا اعلام کرد که "در راستای انجام مسئولیت خود در قبال شهروندان و واحدهای تولیدی مصرف کننده محصولات تخت فولادی، توانسته با فعال کردن فرصت های بازرگانی موجود در داخل ‌و خارج کشور، ظرفیت های جدیدی را برای تامین محصولات فولادی فراهم آورد".

طبق اعلام این شرکت، فولاد مبارکه {در آینده نزدیک} اقدام به عرضه اختصاصی ورق گرم جهت نوردکاران و خودروسازان خواهد کرد.

با عرضه فولادهای وارداتی، روند تولید خودروسازان بهبود خواهد یافت، موضوعی که می‌تواند ضمن افزایش شیفت‌های کاری، به رفع تدریجی تعهدات معوق آنها نیز کمک کند.

این، وجه مثبت ماجراست، اما آن روی سکه با قطعه‌سازانی مواجه هستیم که انتهای داستان واردات ورق خودرو توسط فولاد مبارکه را واردات گسترده قطعات می‌دانند. به اعتقاد آنها، اگر واردات ورق به خودروسازان به اصطلاح مزه کند، ممکن است آنها تامین نیاز خود از خارج را به قطعاتی که در حال حاضر در داخل تولید می‌شود، تعمیم دهند.

در واقع این دسته از قطعه‌سازان، هرچند با تامین ورق از خارج (با توجه به از دست رفتن فولاد مبارکه) مشکل خاصی ندارند، اما نگران آن هستند که واردات تنها به ورق محدود نماند و به تدریج، به سایر قطعات نیز گسترش پیدا کند.

رخ دادن این اتفاق، در گرو مسائل مختلفی است، از جمله زمان تامین قطعات از مسیر واردات، قیمت تمام شده و البته شرایط تولید قطعه‌سازان داخلی.

 اگر خودروسازان به این نتیجه برسند که تامین قطعات از خارج، در مجموع به صرفه‌تر است و از طرفی، قطعه‌سازان نتوانند نیاز آنها را سر وقت تامین کنند، رخ دادن سناریویی که برخی قطعه‌سازان آن را مطرح می‌کنند، شاید چندان دور از ذهن نباشد.