به گزارش خودرونامه، عزت‌الله زارعی، سخنگوی وزارت صمت، درباره واگذاری سایپا تأکید کرده که این وزارتخانه مخالف خصوصی‌سازی نیست، اما سهام و مدیریت باید به «اهل آن» واگذار شود. به گفته او، صرف برخورداری از منابع مالی کافی نیست و خریدار باید در حوزه خودرو توانمندی، تجربه و دانش فنی لازم را داشته باشد.

این تأکید می‌تواند نشانی مهمی از ویژگی‌های مالک آینده سایپا باشد. به نظر می‌رسد با توجه به معیارهای اعلام‌شده، به‌ویژه تأکید بر تجربه خودرویی و نه صرفاً منابع مالی، کرمان‌موتور یکی از گزینه‌های جدی برای مالکیت یا در اختیار گرفتن مدیریت سایپا باشد؛ هرچند هنوز توافق نهایی با این شرکت رسماً اعلام نشده است.

علاوه بر کرمان‌موتور و کروز، شرکت‌هایی نظیر زر ماکارون، کاله، گروه انتخاب و کنسرسیومی از قطعه‌سازان نیز در میان گزینه‌ها و متقاضیان مطرح برای سایپا قرار دارند. در این میان، هیچ خریدار خارجی به‌عنوان متقاضی سایپا مطرح نیست و رقابت فعلی میان مجموعه‌های داخلی دنبال می‌شود.

سخنگوی وزارت صمت همچنین گفته است دولت بر اساس قانون اصل ۴۴ باید امکان نظارت بر خودروسازان بزرگ را حفظ کند. سهم دولت در سایپا اکنون ۱۶.۵ درصد است و حفظ سهم دولت مانعی برای واگذاری مدیریت به بخش خصوصی محسوب نمی‌شود.

در نهایت، قیمت‌گذاری و واگذاری سهام سایپا نیز باید با هماهنگی بورس و مطابق ضوابط بازار سرمایه انجام شود. بنابراین هنوز نمی‌توان با قطعیت از مالک جدید سایپا نام برد، اما نشانی ارائه‌شده از خریدار مطلوب روشن است: مجموعه‌ای دارای توان مالی، تجربه، دانش فنی و سابقه فعالیت در صنعت خودرو.

در این میان، کرمان‌موتور و کروز را می‌توان دو خواستگار اصلی و واجد اهلیت سایپا دانست؛ اولی به پشتوانه تجربه، سابقه و خوشنامی در صنعت خودرو و دومی به دلیل توان مالی و تجربه حضور در زنجیره خودروسازی.

واگذاری سایپا به کرمان‌موتور می‌تواند به شکل‌گیری یک قطب قدرتمند بخش خصوصی در برابر ایران‌خودرو منجر شود و رقابت میان دو مجموعه بزرگ خودروسازی کشور را تقویت کند. در مقابل، ورود کروز به سایپا می‌تواند مسیر متفاوتی رقم بزند و زمینه شکل‌گیری یک گروه بزرگ «ایران‌خودرو-سایپا» را، مشابه برخی الگوهای آزموده‌شده ادغام و تجمیع در صنعت خودروی جهان، فراهم کند.

اما ضلع سومی نیز در این رقابت وجود دارد؛ کنسرسیومی متشکل از کاله، زرماکارون و گروه انتخاب. این ترکیب از توان مالی قابل توجهی برخوردار است، اما در مقایسه با دو گزینه دیگر با خلأ تجربه مستقیم خودروسازی مواجه است. شاید اضافه شدن برخی قطعه‌سازان باسابقه به این کنسرسیوم بتواند این خلأ را تا حدی جبران کند و آن را به گزینه‌ای جدی‌تر برای در اختیار گرفتن مدیریت سایپا تبدیل کند.