
در اولی، وزیر بیشتر با زبان توصیه و توقع سخن گفت؛ در دومی، در کنار مطالبه، با دلجویی بخشی از تقصیر را به گردن مدیران دولت قبل انداخت.
در ایرانخودرو، صحبت از تولید محصولات جدید، فناوریهای روز، برقیسازی، افزایش تولید، ارتقای کیفیت و رضایت مردم بود؛ در سایپا، بخش مهمی از گفتوگوها حول تعهدات معوق، مشکلات بهجامانده و ساماندادن آنچه از گذشته باقی مانده بود، شکل گرفت.
در هر دو شرکت سه محصول مورد بازدید قرار گرفت تاعدالت رعایت شده باشد، اما روایت مدیران از شرایط شرکتهایشان یکسان نبود.
در ایرانخودرو، مدیران و مالکان اصلی شرکت از حفظ تولید و نیروی انسانی گفتند و از قیمتگذاری دستوری و تأخیری لب به انتقاد گشودند؛ در سایپا، مدیرعامل از تعهدات گذشته، مشکلات بهجامانده، حمایت وزارت صمت، برنامههای اصلاحی و حفظ یک سرمایه ملی سخن گفت.
در اولی، واژههای اصلی «تولید، قیمتگذاری، فناوری، رقابت، توسعه و رضایت مشتری» بود؛ در دیگری، «تعهدات گذشته، مشکلات بهجامانده، حمایت وزارت صمت، برنامههای اصلاحی و حفظ سرمایه ملی».
در ایرانخودروی خصوصیشده، جمعی گزینشی از مدیران ارشد همراستا با وزیر دور میز کنفرانس شرکت نشستند و رو در رو با وزیر سخن گفتند؛ در سایپای دولتی، وزیر و مدیران در ردیف اول قرار گرفتند و بقیه افراد حاضر پشت سر آنها نشستند.
در یکی، گفتوگو دور یک میز شکل گرفت؛ در دیگری، جلسه با چینش ردیفی و رسمی برگزار شد.
در ایرانخودرو، مالکان درباره موانع پیشروی تولید و توسعه سخن گفتند؛ در سایپا، مدیرعامل از حمایت وزارت صمت برای عبور از شرایط دشوار تشکر کرد.
در ایرانخودرو، روایت مدیریت بیشتر رو به آینده بود؛ توسعه محصول، فناوری، تولید، رقابت و رضایت مشتری. در سایپا، روایت مدیریت بیشتر از گذشته آغاز میشد؛ تعهداتی که ایجاد شده، مشکلاتی که بهجا مانده و برنامههایی که برای اصلاح آنها در جریان است.
اتابک در ایرانخودرو گفت که افزایش تولید، توسعه محصولات جدید، حرکت به سمت خودروهای کممصرف و توجه به رضایت مردم از مهمترین انتظارات دولت از صنعت خودرو است و وزارت صمت این موضوعات را تا رسیدن به نتایج ملموس دنبال خواهد کرد.
در سایپا اما، پس از تأکید بر افزایش تولید، تعمیق ساخت داخل و تسریع در ایفای تعهدات، برای مدیران و کارکنان این شرکت آرزوی سلامتی، سعادت، عزت و سربلندی کرد.
در سوی خصوصی، پایان بازدید با عبارت «رسیدن به نتایج ملموس» همراه شد و در سوی دولتی، با «آرزوی سلامتی، سعادت، عزت و سربلندی».
در یکی بیشتر از آینده و موانع توسعه سخن گفته شد و دیگری بیشتر از گذشته و جبران تعهدات بهجامانده.
