۱-تداوم جنگ: با آغاز جنگ آمریکا-اسرائیل و ایران از نهم اسفند سال گذشته، فعالیت عادی خودروسازان و قطعهسازان کشور مختل شده و به تبع آن، تولید افت کرده است.خودروسازان و قطعهسازان کشور معمولا فعالیت خود را بعد از تعطیلات نوروز از سر می گیرند، بنابراین اگر جنگ بعد از تعطیلات نیز ادامه یابد، چالش تولید در هر دو صنعت قطعهسازی و خودروسازی ادامه خواهد داشت.
۲-قیمت دستوری: خودروسازان سال هاست با چالش قیمت گذاری دستوری مواجه هستند که هرچند با واگذاری مدیریت ایرانخودرو به بخش خصوصی، این چالش تا حدی کمرنگ شده، با این حال پایان نیافته است.ایرانخودرو با وجود مدیریت خصوصی همچنان در قید و بند قیمت دستوری (البته نه به شدت گذشته) است؛ سایپا نیز هنوز دارای مدیریت دولتی است و طبعا آزادی عمل در تعیین قیمت ندارد.بنابراین با تداوم سیاست قیمت دستوری، خودروسازان به خصوص سایپا با مشکل کمبود نقدینگی مواجه خواهند بود که این مساله، تاثیر منفی بر تولید خواهد گذاشت.
۳-کمبود ارز: با وجود داخلی سازی صورت گرفته در این سال ها، خودروسازان و قطعهسازان همچنان برای تامین بخشی از قطعات و مواد اولیه خود به ارز نیاز دارند. سال گذشته، کمبود ارز دردسرهای زیادی برای خودروسازان و قطعهسازان به وجود آورد و ازآنجاکه فعلا چشم انداز روشنی برای بهبود وضع ارزی کشور وجود ندارد، به نظر می رسد در سال جدید نیز این چالش گریبانگیر آنها خواهد بود و تولید را متاثر از خود می کند.
۴- مطالبات معوق قطعهسازان: طبق گفته قطعهسازان، آنها مطالبات معوق زیادی از خودروسازان دارند، موضوعی که روند تامین قطعات را در بخشی از سال گذشته مختل کرد. گفته می شود مطالبات معوق قطعهسازان فقط از یک خودروساز کشور حدود ۵۰ همت است که اگر وصول نشود، به احتمال زیاد منجر به تداوم اختلال در تامین قطعات در سال جدید خواهد شد.
۵-تعهدات معوق خودروسازان: خودروسازان به دلایل مختلف از جمله محقق نشدن برنامه تولید که خود ریشه در مسائلی مانند کمبود نقدینگی و البته جنگ (که تولید اسفند ماه پارسال خودروسازان را مختل کرد) با تعهدات باقیمانده از سال گذشته مواجه هستند.
