
به گزارش خودرونامه، سالها بود که صنعت خودروی ایران و در راس آن «ایران خودرو« قربانی نگاه سیاسی به این صنعت شده بود. تصمیمات غیراقتصادی، انتصابات سفارشی، احداث سایتهای بیتوجیه در شهرستانها و حتی خارج از کشور و ایجاد شرکتهای تابعه متعدد بدون شرح وظایف مشخص، تنها بخشی از میراث تلخ مدیریت دولتی برای مدیران این مجموعه صنعتی از بخش خصوصی بود. ساختاری عریض و طویل که نهتنها بهرهوری را کاهش داد، بلکه هرگونه تحول یا نوآوری را با موانع متعدد دستوری مواجه میکرد.
از بهمنماه ۱۴۰۳، مدیریت جدید با درک عمیق از ریشههای ناکارآمدی، برنامهای منسجم برای حذف یا ادغام شرکتهای زائد آغاز کرد.
نتیجه: ۱۵ شرکت تصفیه یا ادغام شده، ۲۳ شرکت در مرحله نهایی انحلال قرار دارد و مجموعاً ۳۸ شرکت حذف خواهد شد.
نکته قابلتوجه: جراحی بدون تعدیل است؛ کارکنان شرکتهای منحلشده به بخشهای مولد و اثربخش منتقل شدهاند.
نمونه بارز این اصلاحات، شرکت جتکو بود که با دستور یک نهاد حاکمیتی برای تحقیق و توسعه خودروهای برقی ایجاد شده بود. این شرکت نهتنها با مرکز تحقیقات ادغام شد، بلکه ساختمان آن به مرکز ارائه خدمات ویژه به مشتریان تبدیل شد؛ اقدامی که هم هزینه را کاهش و هم رضایت مشتری را افزایش داد.
دستاوردهای کلیدی جراحی ساختاری:
• کاهش چشمگیر هزینههای سربار
• آزادسازی سرمایههای بلوکهشده
• هدایت منابع مالی و انسانی به سمت کیفیت و توسعه محصول
• توقف پروژههای ۵ ساله غیراثربخش
• انتقال بودجه به طرحهای اولویتدار با بازدهی بالا
• تمرکز بر خدماترسانی به مشتریان
